Latest Entries »

Katedrala Stephansdom

 

Katedrala Stephansdom je najznačajniji verski objekat u gradu, sedište je Bečke nadbiskupije i jedan od najprepoznatljivijih simbola grada čiji se visoki gotički tornjevi vide iz skoro svih delova i predstavljaju svojevrstan putokaz ka centru. Ova zgrada je dugo bila najviša u Evropi, a u celom Južnom delu grada zabranjeno je građenje visokih zgrada, kako bi tornjevi Stephansdom-a ostali dominanti. Ovde možete posetiti unutrašnjost, tornjeve ili katakombe koje se nalaze ispod katedrale. Za one koji vole visinu, a nisu klaustrofobični, zanimljiva avantura može biti uspon na juzni toranj, gde vas na visinu od preko 100 metara, odakle možete videti ceo Beč, vode uske spiralne kamene stepenice

 

Advertisements

Veličanstveni pogled na Beč i okolinu pruža se sa 252 metra visokog tornja, koga Bečlije pored originalnog naziva Donauturm zovu još i Betonska igla. Na visini od 155 nalazi se kafe-restoran koji se postepeno rotira, tako da uz obrok možete da osmotrite čitavu panoramu Beča. Toranj se nalazi u blizini Dunavskog ostrva, najpopularnijeg sportsko-rekreativnog kompleksa – nalik beogradskoj Adi Ciganliji, i podignut je 1964. godine povodom sajma hortikulture.

Poznati gradski park kojemu ime dolazi od latinske riječi pratum, što znači livada. Najčešće mu se ime povezuje uza zabavni park Wurstelprater i Riesenrad, golemi kotač s kraja 19. stoljeća, kada je tu održana i Svjetska izložba. U neposrednoj blizini je i nacionalni stadion Ernst Happel

U Prateru se može satima uživati u najrazličitijim atrakcijama, voziti se različitim prijevoznim sredstvima, baviti se raznim sportovima itd.

Hundertvaser-Kravina Haus, ranije poznat kao Hundertwasser Haus je stan kuca u Becu koju je dizajnirao Austrijski umetnik Hundertvaser Fridensrajh i Josifa Kravina. Ovaj ekspresionisticki orijentir u Becu nalazi se u okviru Landstrabe na uglu Kegelkgasse i Lovengasse.To je neverovatno šarena i najneobičnija kuća u čitavom Beču, kao iz bajki. Za nju se smatra da je poslije katedrale Svetog Stefana trenutno najčešće slikana građevina. Podignuta je 1985. i sve je u šarenilu, ogledalima i zlatnim šljokicama. U podnožju se nalazi prodavnica sa izuzetno originalnim i lepim razglednicama, a na terasi se nalazi kafe, omiljeno mjesto mladih Bečlija. Poseduje brezuljkaste spratove, krov prekriven zemljom i  travom, kao i drvece koje raste iz unutrasnjosti soba sa granama koje se protezu do prozora. U okviru kuce nalazi se 52 stana, cetiri kancelarije i ukupno 250 drveca i grmlja.

 

Jedna od najvećih atrakcija u Beču je dvorac Šebrun. Kada je građen, želja vladara je bila da se po svaku cenu nadmaši sjaj i raskoš jednog Versaja. A cena je, po svemu sudeći, zaista bila visoka. Reč je o izvanrednom arhitektonskom zdanju sa više od 200 soba, od kojih se turistima pokazuju svega 42 odaje. Gradnja je trajala 20 godina (od 1747. do 1767. godine), a njegov arhitekta Johan Berhrad Fišer se potrudio da deluje što impresivnije. Do Šebruna se iz centra grada stiže širokim alejama, kroz Bečku šumu. Putuje se automobilom ili autobusom, ali je najlepše, svakako, fijakerom.

Dvorac je i danas nemi svedok istorije, mesto gde su se tokom vekova okupljale slavne ličnosti i često donosile sudbonosne odluke. U njemu je odsedao Napoleon Bonaparta, u njemu je živeo i u mladim godinama umro i njegov sin, a najduže ga je koristio car Franc Josif, koji je u njemu i umro 1916. godine. Posetioci i danas mogu da vide posmrtnu postelju, kancelariju, lične stvari i rukopise velikog imperatora. U obilju podataka kojim vas „bombarduju“ stručni vodiči, verovatno niko neće pomenuti da su se upravo ovde, na jednom novogodišnjem balu, upoznali srpski knez Mihailo Obrenović i ugarska grofica Julija Hunjadi. Upoznali se, zavoleli i ubrzo venčali. Umesto toga, saznaćete da je dvorac često bio domaćin velikih koncerata i balova, da su goste oduševljavali Jozef Hajdn i Volfang Amadeus Mocart, da su na zidovima izložene slike najvećih majstora kičice, ali i da su se ovde često održavali skupovi od najvećeg značaja za svetsku istoriju. Jedan od najvažnijih u novije doba je, svakako, bio susret Kenedija i Hruščova, početkom šezdesetih godina, kojim je praktično i okončan hladni rat.

Scenska umetnost ima posebno dugu tradiciju i važno mesto na polju kulture i umetnosti u Beču. Pored Dvorskog pozorišta (nem.Burgtheather), jedne od najeminentnijih pozorišnih scena nemačkog govornog područja, poznati su i Narodno pozorište (nem. Volkstheather), prestižno jozefštatsko pozorište kao i Pozorište na bečkoj reci.Pozorište na bečkoj reci je poslednjih godina preraslo u važnu pozorišnu scenu na kojoj se izvode svetske premijere mnogobrojnih mjuzikla, među kojima je daleko najpoznatiji i najuspešniji Elisabeth, mjuzikl izvođen širom sveta i na mnogim jezicima. Lutkarsko pozorište palate Šenbrun nudi drugačiji prikaz, kroz umetničku igru skupocenih marioneta, različitih pozorišnih komada i opera za decu i odrasle. Od 2000.-te godine dodeljuje se i prestižno Nestroj – pozorišno priznanje najuspešnijim velikanima scenske umetnosti u različitim kategorijama, najvažnije priznanje ove vrste na nemačkom govornom području.

Bečka državna opera je jedna od najpoznatijih operskih kuća na svetu. Pored nje značajna je i Narodna opera (nem. Volksoper), poznata pre svega po tipičnim bečkim operetama, ali i klasičnim mjuziklima. Zdanje u kojem je premijerno izvedena Betovenova opera Fidelio od 2000. godine ponovo je isključivo zgrada opere. Koncerti klasične muzike održavaju se još i u zdanju Bečkog muzičkog udruženja (pre svega u čuvenoj “Zlatnoj sali )”) i najzad u Bečkom koncertnom domu (nem. Wien Konzerthaus ). Zanimljivo je da se u okviru Muzičke kuće, koja je otvorena 2000. godine u Beču, nalazi i Muzej zvukova za decu i odrasle, prvi takav muzej na svetu.

Muzeji

Istorijski najznačajniji muzejski eksponati danas se čuvaju u zdanju Hofburga. Među najznačajnijima su riznica Habsburške dinastije, deo čitave kolekcije sabranih eksponata od prvorazrednog značaja među kojima se ističe kruna Svetog rimskog carstva i carska kruna Austrijskog carstva. Ovde se nalazi i tkzv. Sisi-muzej posvećen austrijskoj carici Elizabeti iNacionalna biblioteka Austrije.Čuvena Albertina pripada takođe dvorskom kompleksu Hofburga. Ovaj muzej obuhvata impozantnu zbirku grafika sa oko 65.000 crteža i preko milion grafika što je čini najvećom na svetu. U novom delu kompleksa Hofburga nalazi se Efeski muzej koji predstvalja deo Muzeja istorije umetnosti, kolekcija starih muzičkih instrumenata kao i zbirka dvorskih lovačkih trofeja.

Sa suprotne strane Ringa u odnosu na Hofburg nalazi se Trg Marije Terezije i dva, gotovo identična muzejska zdanja, Prirodnjačkog i prethodno pomenutog Muzeja istorije umetnosti. Muzej istorije umetnosti obuhvata obimnu kolekciju slika iz doba renesansnog slikarstva, majstorska delaBrojgela, Rembranta, Rubensa, Ticiana i drugih, dok se u Prirodnjačkom muzeju čuva statuetaVilendorske Venere, remek-delo paleolitske umetnosti.

Bečki Kvart muzeja predstavlja jedan od najvećih kulturnih, muzejskih kompleksa na svetu. On obuhvata Muzej moderne umetnosti (MUMOK), Leopoldov muzej u kome se nalazi impozantna zbirka dela Egona Šilea pored kolekcija dela iz doba Bečkog secesionizma, moderne i austrijskog ekspresionizma (Gustav Klimt, Oskar Kokoška i drugi), Galerija umetnosti, Arhitektonski muzej, Kvart plesa i igara, Atelje 21 i Dečji muzejZoom.

Muzej Belvedere, smešten u istoimenoj baroknoj palati, prezentuje umetnost Austrije od srednjeg veka, preko doba baroka, do početka 20. veka, od čega su najpoznatiji radovi Gustava Klimta i Egona Šilea. Posetioce privlači i Mocartova kuća gde je on komponovao poznatu operu Figarova ženidba (zbog čega je i raniji naziv ovog zdanja bio Figarova kuća).

Na Karlovom trgu nalazi se Muzej grada Beča (nem. Wien Museum) koji dokumentuje različite epohe u istoriji grada kroz jednu stalnu i mnogobrojne sezonske postavke i eksponate.

Od ostalih muzeja značajno je pomenuti Muzej primenjene umetnosti (nem. МАК), Jevrejski muzej, Tehnički muzej, Muzej satova, Sigmund Frojd muzej, Lihenštajn muzej, Vojno-istorijski muzej, Muzej tramvaja i Kriminalistički muzej. Pored ovih, treba spomenuti i poznato izložbeno zdanje bečkih secesionista, izložbeni prostor umetničkog foruma austrijske banke (nem. Bank Austria Kunstfroum) kao i kvartovske muzeje svakog od 23 okruga grada Beča.

Klima

Beč ima umereno-kontinentalnu klimu sa vlažnim uticajima iz zapadne Evrope, odnosno Atlantika, i hladnijim kontinentalnim uticajem sa istoka. Grad ima relativno topla leta sa prosečnom dnevnom temperaturom u intervalu od 22°C do 26°C i najnižom letnjom prosečnom temepraturom od oko 15°C. Poslednjih godina međutim, temerature leti prelaze i 30°C. Zime su hladne, no ipak i relativno blage u odnosu na ostale delove Austrije sa prosečnom temeraturom od oko 0°C.

Prosečna godišnja temeratura u središnjim delovima grada iznosi 11,4°C, dok je u predgrađima i na obodu nešto niža i iznosi 10,2°C. Količina padavina generalno varira tokom godine i najviša je tokom juna u jula. Najveća verovatnoća snežnih padavina je u periodu od druge polovine decembra do početka marta.

 

 

Povoljan geografski položaj imao je presudan uticaj na razvoj Beča, kao jednog od najvažnijih i najvećih gradova centralne Evrope. Grad je smešten između severoistočnih venaca Alpa, u Bečkom basenu na Dunavu. Istorijski Beč nalazio se južno od Dunava, da bi se do danas proširio i na drugu, severnu obalu reke.

Beč je oduvek predstavljao raskrsnicu puteva između zapada i istoka, pravcem Dunava između centralne i jugoistočne Evrope, i na ruti najstarije evropske trase između juga i severa, na Putu ćilibara. Ovakav položaj grada pogodovao je prvenstveno razvoju trgovine i putne infrastrukture, a potom i ne manje značajnim kulturnim uticajima i prilivu stanovništva iz raznih regiona Evrope koji su dali veliki doprinos i ostavili jak pečat na razvoj čitavog Bečkog regiona.

Nakon pada Gvozdene zavese 1989. godine, počinju vidno da jačaju ekonomske i saobraćajne veze sa susednim severnim i istočnim zemljama. Time je blizina Beča zemljama bivšeg istočnog bloka ponovo dobila na značaju. Tako je Slovačka prestonica Bratislava udaljena svega 60 km od Beča, te je to jedinstven primer u Evropi da se dva glavna grada nalaze na tako maloj udaljenosti jedan od drugog (izuzimajući poseban slučaj Vatikana i Rima). Konačno, nakon širenja šengenskog prostra 21. decembra 2007. godine na Mađarsku, Češku i Slovačku, istočne granice Austrije se prvi put nakon novembra 1918. godine mogu ponovo prelaziti bez graničnih kontrola.